Van Randwijckweg

Wie de Nijmeegse stuwwal vanuit Beek beklimt, heeft meerdere opties om richting Berg en Dal naar boven te rijden. De Oude en de Nieuwe Holleweg zijn vanwege de steilte het populairst, maar de Van Randwijckweg doet daar stiekem weinig voor onder. Ja, het is er drukker dan op de twee Hollewegen, maar het uitstekende wegdek vergoedt een hoop.

Omdat de Van Randwijckweg iets langer is dan de andere klimmetjes op de stuwwal, is de gemiddelde stijging net wat minder hoog. Maar laat je daardoor niet verblinden: dankzij stukjes van 8, 9 en zelfs 10 procent krijg je het gegarandeerd lastig. Met name de laatste strook van zo’n 350 meter, die gedeeld wordt met de Nieuwe Holleweg, vergt het nodige van je (ongetwijfeld) goed gesoigneerde lijfje.

De Van Randwijckweg begint gelukkig aangenaam. Vanuit het centrum van Beek sla je rechtsaf richting het niet te missen gebouw met de tekst Gem. Elektriciteits Werken - Nijmegen. De eerste 100 meter zijn met 2% procent gemiddeld een lekkere aanloop, waarna de weg langzaam maar zeker steeds iets steiler wordt. Je rijdt het fietspad naast de hoofdweg op en voelt de stijging toenemen.

Zo rijd je ongeveer 400 meter door tot aan de splitsing waar fietsers gesommeerd worden om over te steken en linksaf de Hogeweg te nemen. Dat is een (buitengewoon zware) zijtak van de Van Randwijckweg die ter afwisseling zeker interessant is, maar de ‘officiële’ route van de klim waar wij het over hebben loopt gewoon door naar boven. Niet afslaan dus, maar stuur recht houden en doortrappen!

Het fietspad houdt op, maar de weg is meer dan breed genoeg voor twee auto’s en een eenzame, strijdende racefietser. En strijden zal je, want dit tweede deel van de klim loopt omhoog met een gemiddeld stijgingspercentage van dik 8%. Je krijg nauwelijks nog rust om op adem te komen en zal kracht moeten zetten tot je helemaal boven bent.

Het venijn van deze klim zit ‘m in de staart. Op het punt waar de Nieuwe Holleweg aan je rechterzijde eveneens uitmondt in de Van Randwijckweg, slaat de steilte serieus toe. Langzaam maar zeker gaat de stijging richting de 10% gemiddeld over 100 meter, met kleine stukjes die boven de 15% uitkomen. En dat gaat zo nog een 250 meter door.

Pas wanneer het licht van Berg en Dal de schaduw van het bos langzaam maar zeker weggumt, mag je een zucht van verlichting slaken. De laatste 70 meter vlakt de weg af naar een aangename 5% en kun je de benen respijt geven. Je hebt er een kleine 1,2 kilometer onvervalst klimwerk opzitten en 76 hoogtemeters in de achterzak!