Sint Jansberg

Het is goed toeven op de weg tussen Milsbeek en Groesbeek. Je rijdt door oogstrelend heuvelland en kunt van hieruit kiezen voor een avontuurtje over de Duitse grens, of koers te zetten richting de pittige klimmetjes die het Rijk van Nijmegen kenmerken. De Sint Jansberg ligt precies op deze route, maar wordt vanwege de afgelegen ligging vaak overgeslagen.

Ergens is dat ook niet zo heel gek. De klim is nog geen 600 meter lang en behoort zeker niet tot de zwaarste in de omgeving. Wat we wel durven te zeggen, is dat de Sint Jansberg tot de mooiere klimmetjes van de regio behoort. Je rijdt hier door een diep uitgesleten holleweg, met aan weerszijden twee hoge, met groen bedekte ‘muren’ van bomen en planten. De prachtige slingerweg die hier doorheen loopt, maakt het plaatje compleet.

Maar ja, dan die lengte. Met zijn 570 meter is de Sint Jansberg bepaald geen sloper, en ook de steilte valt – zeker in vergelijking met een Oude Holleweg of een Beekmansdalseweg – behoorlijk mee. Maar zoals wel vaker zit de duivel ‘m in de details. De opgang van de Sint Jansberg is namelijk zeer fors. De stijging schiet meteen omhoog naar zo’n 10 procent, waardoor je alle meegenomen vaart van het vlakke stuk alweer kwijt bent.

En daarna blijft het een kleine 500 meter aanpoten. Het stijgingspercentage schiet heen en weer tussen de 5 en de 8 procent, maar komt over een stuk van 100 meter gerekend niet boven de 7 procent gemiddeld. Nog wel nét steil genoeg om nooit helemaal lekker in je ritme te komen, zeker als klimmen niet je grootste specialiteit is.

De goed getrainde wielrenner kan hier echter zijn of haar lol op. Neem op het vlakke gedeelte vanaf Milsbeek een flinke aanloop, blijf op de grote plaat rijden en zet je bovenbenen eens goed aan het werk. De echte krachtpatsers onder jullie moeten dan in staat zijn om de gehele klim op de macht af te leggen en een scherpe eindtijd te noteren. De KOM op Strava staat op het moment van schrijven (november 2024) op 44 seconden.

Je hoeft natuurlijk niet per se als een wilde tekeer te gaan op dit prachtige klimmetje. Het is net zo lekker om een licht verzetje te kiezen en rustig naar boven te peddelen. Zeker op rustige, doordeweekse ochtenden in de lente- en zomermaanden is het hier vaak een kakafonie van geluid, geproduceerd door de vogels die zich schuilhouden in het omringend bos. Dus wat je ook kiest: genieten wordt het sowieso!