Zevenheuvelenweg

De Zevenheuvelenweg tussen Groesbeek en Berg en Dal is, wanneer het puur op klimmen aankomt, een geval apart. Deze 4,5 kilometer lange weg gaat voortdurend op en af en biedt tussen het klimmen door gelegenheid om op adem te komen. De Zevenheuvelenweg is eigenlijk vooral erg mooi; volgens velen zelfs de mooiste weg in Midden-Nederland!

De belangrijkste reden: het hoogste punt ligt op 102 meter. Daar lachen ze misschien om in Italië en Frankrijk, maar in het vlakke Nederland biedt dat meteen fraaie vergezichten. Wanneer je de heuvels van de Zevenheuvelenweg beklimt of afdaalt, is het dus raadzaam om goed om je heen te kijken. Bij helder weer kun je kilometers ver kijken, tot over de Ooijpolder bijvoorbeeld. Het is niet voor niets dat de Zevenheuvelenweg door veel Vierdaagselopers als absoluut hoogtepunt van de wandeltocht wordt beschouwd.

Dan de klim zelf. Er bestaat de nodige verwarring over de zeven heuvels waaraan de weg zijn naam ontleent. Dat komt met name omdat de eerste heuvel in het centrum van Groesbeek begint. De meeste wielrenners slaan die vaak over. Je hebt er namelijk te maken met meer verkeer (en geen apart fietspad), en het betekent dat je echt het dorp in moet. Begin je één heuvel later, dan rijd je meteen door landelijk en groen gebied.

Toch beschrijven we de Zevenheuvelenweg vanaf heuvel één, in Groesbeek. Want alhoewel vaak overgeslagen, is dat ook meteen een van de zwaarste klimmetjes. Het stijgingspercentage op deze eerste ‘hobbel’ loopt op tot 8 à 9 procent en dat houdt zo’n 400 à 500 meter aan. Stiekem een vrij lastig klimmetje, waar ze in vlakkere delen van het land een moord voor zouden doen.

Als je de eerste heuvel hebt bedwongen, stort je jezelf vanaf de rotonde bij het tankstation aan de rand van Groesbeek in de afdaling van wat je de start van het ‘mooie’ gedeelte van de Zevenheuvelenweg zou kunnen noemen. Na de afdaling volgt het zwaarste deel van de klim. De weg loopt eerst langzaam omhoog, maar de hellingsgraad loopt al gauw op naar 12 procent. Dat houdt maar heel even aan, maar toch. Even aanpoten dus!

Kijk vooral even achterom als je boven bent bij het Canadian War Cemetery & Memorial. Het uitzicht over het heuvelland is hier op z’n mooist. Ook als je een paar honderd meter doorrijdt langs de golfbaan, blijft het genieten geblazen. Hierna stort je je wederom in een felle afdaling, gevolgd door opnieuw een kort, steil stukje omhoog tussen de bomen.

Na deze vierde heuvel krijg je nog twee serieuze klimmetjes voor je wielen geworpen, om vervolgens Berg en Dal binnen te rollen, waar de zevende van de zeven heuvels op je ligt te wachten. Volg hiervoor niet het doorgaande fietspad, maar sla linksaf. Je komt uiteindelijk uit op de Oude Kleefsebaan, van waaruit klimmetjes als de Nieuwe Holleweg en de Van Randwijckweg binnen een mum van tijd te bereiken zijn.