Brandenberg

Stel je een perfecte zomerdag voor. Een graadje of 27, een zacht briesje, een paar wolken die aan de azuurblauwe hemel kleven. Je vraagt je af: wat wil ik – eenzame fietser – nog meer? Laten we het je vertellen: je wil de Brandenberg. Precies op een dag als deze.

De Brandenberg mag gerust onder de noemer ‘onontdekte pareltjes’ worden geschaard. Dat komt voor een deel omdat de weg lastig te vinden is, maar met name omdat de weg bovenaan de klim ophoudt. De begaanbare weg dan. Wil je doorrijden, dan beland je op een onverhard bospad. Prima met een gravel- of een mountainbike, maar minder prettig op een racefiets met bandjes van 23 of 25 millimeter.

Dat maakt dat veel wielrenners in de regio deze klim vaak links laten liggen. Je moet aan de top eigenlijk omdraaien en dat zit nu eenmaal niet in ons DNA. Daar komt bij dat de Brandenberg, zoals we ‘m hier omschrijven althans, eigenlijk uit twee delen bestaat. Het eerste gedeelte voert je namelijk wél over een doorgaande weg en is niet zo heel steil. Bij de splitsing rond Frasselt wordt het pas echt menens.

Hier sla je, na zo’n 700 meter licht klimwerk, rechtsaf het bos in, de Genneper Weg op. Zoals je aan het hoogteprofiel kunt zien wordt het vanaf dit punt serieus klimmen. De stijging loopt op richting de 5 à 6 procent gemiddeld en neemt in de laatste 500 meter alleen maar verder toe. De zwaarste 300 meter zit vlak onder de top, als je inmiddels ver gevorderd bent op deze prachtige en rustige bosweg.

Het is jammer dat je al je krachten moet aanspreken, want het is hier echt genieten. Je hoort geen verkeer en er zijn nauwelijks andere mensen te bekennen. Het zijn kwetterende vogels en (soms irritante, dat wel) insecten die hier de dienst uitmaken. Als je niet op KOM-jacht bent, stap dan eens af of schakel een paar tandjes lichter en geef je zintuigen goed de kost.

Ben je juist wel op zoek naar eeuwige roem en een plekje in de annalen van Strava? Dan zijn dit de meters waar je het verschil kunt maken. De hellingsgraad gaat hier tot ongeveer 10% en dat is na een kilometer omhoog rijden precies genoeg om de klimmertjes van de krachtpatsertjes te onderscheiden. Succes, of in dit geval: sehr viel Glück!