Geldenberg (Oost-West)

Diep verscholen in het Reichswald ligt de Geldenberg, die misschien wel tot de allerlastigste klimmetjes rondom Nijmegen moet worden gerekend. Deze kant van de bosweg kenmerkt zich door een lange, gelijkmatige aanloop over slecht wegdek én loeisteile strookjes, die oplopen tot boven de 17 procent. Eenmaal boven hap je naar adem, dat kunnen we alvast beloven.

Deel van de moeilijkheidsgraad van de Geldenberg zit hem in het wegdek. Hier rij je niet over een keurig geasfalteerde open weg zoals we die in Nederland kennen, maar door een dicht bos. De weg richting de top van de Geldenberg solliciteert nadrukkelijk naar het predicaat ‘geitenpad’, want veel meer is het niet. Alhoewel de laatste paar honderd meter wel iets beter zijn.

Met name de aanloop naar het steilste gedeelte van de klim is hierdoor lastig. Je bent continu bezig met het manoeuvreren van je voorwiel om het juiste spoor te vinden. Dat komt mede door het dichte bos – met name in de maanden waarin alles in bloei staat -, waardoor de weg soms lastig te zien is. De schaduw, in combinatie met de ongelijke ondergrond, maakt de eerste 300 meter lastig.

Daarna is het de steilte van de klim die op je benen slaat. Gemeten over stukken van 100 meter komt de hellingsgraad misschien niet boven de 10% (zie hoogteprofiel), maar laat je daardoor niet in de luren leggen. Sommige stukjes komen tot boven de 17% en andere strookjes lopen een meter of 20 à 30 door tot boven de 12%. Kortom: ketting richting de 28, 30 of de 32 achter!

Het echte venijn van de klim zit hem in de laatste 250 meter. De weg mag dan tegen het einde iets afvlakken, even daarvoor zal je het maximale moeten geven. Niet zelden zie je fietsers – ook wielrenners – het laatste gedeelte lopend afleggen. Slaag je erin om in het zadel te blijven en/of zonder een greintje pijn boven te komen, dan kun je rekenen op bewonderende blikken van toevallige omstanders. Als die er al zijn in dit dichtbegroeide stukje Reichswald.

Eenmaal boven is het tijd om uit te hijgen en jezelf in de afdaling te storten. Let hier echter goed op! De weg naar beneden is eveneens vrij donker, waardoor je de eerste keer niet ziet aankomen dat het geasfalteerde gedeelte onverwacht overgaat in grind. Kijk dus goed uit en neem niet te veel risico als je hier voor het eerst afdaalt. Geniet liever van de prachtige groene omgeving en minder vaart. Jezelf vol naar beneden smijten kan een volgende keer altijd nog!

De Geldenberg is ook van de andere kant te beklimmen. Voor meer informatie daarover kun je hier kijken.